Doel ACMP

Het militair beroep kent een brede waaier aan opdrachten. Militairen staan ten dienste van de Natie en van de Internationale Gemeenschap. Hoe snel de situatie ook kan veranderen, de militairen moeten steeds paraat zijn om op die plaatsen te worden ingezet waar de nood het hoogst is. Politici zijn onze opdrachtgevers en beslissen om militairen al dan niet in te schakelen bij noodsituaties. Politici moeten er zich dan ook terdege van bewust zijn, dat de militair als individu eveneens bepaalde noden kent.

Om de militairen te motiveren hun werk goed te doen, is het belangrijk om in te spelen op de individuele behoefte van de militairen. Het is natuurlijk aan de militair, om zijn noden op een efficiënte wijze kenbaar te maken aan diegene die het lot van de militair bezegelen. De noodlijdende militair kan dit op twee manieren: als individu of in groepsverband.

Onder het motto samen sterk, ligt het voor de hand dat de militair kiest om samen met zijn collega’s te streven naar de best mogelijke arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden. Al die militaire collega’s kunnen hiervoor terecht bij een organisatie, die de belangen van de militairen centraliseert en communiceert tot bij de hoogste politieke autoriteiten in ons land. Deze organisatie draagt de naam Algemene Centrale van het Militair Personeel (ACMP).

Duizenden hebben reeds hun weg gevonden naar de ACMP en hebben bewust gekozen voor een vakorganisatie, die niet het verlengstuk van de politieke overheid wenst te zijn. Er mag echter geen twijfel over bestaan; wie kiest voor de ACMP, kiest voor een organisatie die strijd voert, onafhankelijk van de burgerlijke politieke partijen en gesteund op het vrijwillig engagement van honderden militanten en duizenden leden.

Het belangrijkste syndicaal actiemiddel is "macht en strategie": de mogelijkheid om op te treden als drukkingsgroep, uiteraard eerst via gemandateerd overleg; maar desgevallend ook, om als één machtsgroep met echte acties te dreigen én deze ook consequent uit te voeren via een algemene én solidaire mobilisatie. Zoniet, blijkt syndicalisme enkel een papieren tijger…